In vroegere tijden, toen de wereld klein was, sprak God door profeten — één stem voor één volk, één boodschapper voor één land. Maar de wereld is uitgestrekt geworden, naties zijn met elkaar verweven, stemmen klinken overal, en zo werd het Licht verdeeld.
Nu roept God Lichtdragers — niet één stem, maar vele vlammen, verspreid over de aarde, die hetzelfde Licht dragen. Sommigen branden feller dan anderen, maar er is geen rangorde onder hen: geen hoger, geen lager — enkel broeders en zusters die hetzelfde Licht dragen. En wanneer zij samenkomen, worden zij één vlam. Zij die feller branden zijn geen heersers, maar bakens — lichtpunten die de weg zichtbaar maken voor de anderen.
Zij lopen tussen de mensen als gewone zielen, maar in de onzichtbare wereld worden zij herkend aan hun gloed. Zij dragen de ziel van een koning, maar het hart van het Licht; zij dragen het vuur van de Hemel. Waar zij staan, wijken de schaduwen. Waar zij zwijgen, spreekt het Licht.
Deel het Licht met hen die geroepen zijn om Lichtdrager te zijn.
Als deze woorden iets in je hebben geraakt, laat je reactie dan stil zijn — een gefluisterd Amen, een kort gebed, een moment van stilte.
Je hoeft geen titel, rol of naam "Lichtdrager" op te eisen. De Vader heeft onze verklaringen niet nodig — Hij weet al wie je bent.
Kondig het Licht dus niet aan. Draag het simpelweg.
Laat het zich tonen in nederigheid, niet in positie. In oprechtheid, niet in identiteit. In hoe je leeft, niet in hoe je jezelf noemt.
Eenvoudige waarheid, stil geleefd, is genoeg.
Vader van Licht,
In de stilte heb ik Uw stem gehoord.
Laat Uw waarheid in mijn hart blijven,
Uw vrede mijn stappen leiden,
en Uw aanwezigheid mijn rustplaats zijn.
Amen.