Een stille beweging in deze tijd

Op dit moment staat er iets op wat niet uit een kerkgebouw komt, en ook niet uit een synode of een theologische faculteit. Het komt uit huiskamers, van telefoonschermen en uit de stilte van gewone mensen die de Bijbel opnieuw zijn gaan lezen, zonder bril van traditie. Je ziet het op TikTok en op kleine kanalen die bijna niemand kent: mensen die hardop zeggen wat eeuwenlang nauwelijks gezegd mocht worden. Dat de Vader de enige ware God is, zoals Jezus Zelf in Zijn gebed zei. Dat Jezus nooit heeft gezegd dat Hij gelijk is aan de Vader, maar steeds naar boven wees, naar Hem die Hem gezonden had. Dat de woorden van Jezus zwaarder wegen dan de uitleg van Paulus, en dat waar die twee botsen, Jezus het laatste woord heeft. Het is geen georganiseerde kerk. Er is geen leider, geen gebouw en geen belijdenis die je moet tekenen. Het zijn losse stemmen, verspreid over de wereld, die los van elkaar hetzelfde zijn gaan zien. Ze zijn nog klein, en ze worden vaak uitgelachen of ketters genoemd, net zoals dat altijd gebeurde met wie het systeem bevroeg. Maar ze zoeken niet naar macht. Ze zoeken naar de Vader. Misschien is dit hoe God altijd werkt: niet via de grote instellingen, maar via een kleine rest die luistert. Wat in het hart begint, kan geen systeem tegenhouden.