De dag dat Jezus terugkomt
Hij heeft beloofd dat hij terug zou komen. Niet om een koninkrijk van goud te stichten of op een troon te gaan zitten, maar om de mensen bij zich te brengen.
Wanneer die dag komt, weet niemand. Niet de engelen, niet hijzelf — alleen de Vader.
Voor die dag is de wereld onrustig. Er zijn oorlogen, honger en angst. Er staan mensen op die beweren dat ze namens hem spreken, maar wier hart koud is. En de liefde van velen is verkild.
En dan komt hij. Niet in het verborgene. Zoals de bliksem van het oosten tot het westen de nacht verlicht, zo zal iedereen het zien. Een trompet klinkt, en hij komt op de wolken, omhuld met licht.
Maar hij gaat niet eerst naar de grootste kathedraal, de mooiste moskee, de rijkste synagoge of de hoogste tempel. Hij doet wat hij altijd al deed: hij komt op voor de mensen die niemand ziet.
- Hij komt op voor de man die op straat slaapt in de kou.
- Hij komt op voor de vrouw die door iedereen wordt veroordeeld.
- Hij komt op voor het kind dat nog nooit heeft gehoord dat het geliefd is.
- Hij komt op voor de vluchteling die nergens een thuis kan vinden.
- Hij komt op voor de mens die zijn geloof kwijtraakte, omdat de mensen die over God spraken hem pijn hebben gedaan.
Hij vraagt hen niet: van welk geloof ben jij?Hij vraagt: waar doet het pijn?
Hij zet christenen, moslims, joden, hindoes, boeddhisten en mensen zonder geloof samen aan één lange tafel. Niet om hun boeken of overtuigingen af te pakken, maar om ze elkaar weer te laten zien zoals ze zijn: als mens.
Dan kijkt hij de religieuze leiders en de wetgeleerden aan en vraagt hen:
"Waarom verdedigen jullie je regels en dogma's met zoveel vuur, maar kijken jullie niet om naar de hongerige voor je deur? Wanneer werden het stenen gebouw en de titel belangrijker dan de mens die erin komt?"
Gouden plafonds, grote woorden en volle zalen maken op hem geen indruk. Hij kijkt naar hoe de zwaksten zijn behandeld.
Hij komt om de macht te oordelen die de kleinen vertrapt, de rijkdom die de armen vergeet, en de leugen die zich verkleedt als waarheid. Wat in zijn ogen telt, is niet je kerk, je label of je religie. Het enige wat telt, is wat er met de minsten is gebeurd.
Hij zegt tegen hen: ik had honger, en jullie gaven mij te eten. Ik had dorst, en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op. Ik was eenzaam, en jullie zochten mij op.
Verbaasd vragen ze hem: wanneer dan, Heer? En hij antwoordt hen: wat jullie deden voor de minste van mijn broeders en zusters, dat deden jullie voor mij.
Op die dag komt alles wat in het donker verborgen was in het licht. De wolven in schaapskleren vallen door de mand — zij die zijn naam gebruikten om macht uit te oefenen, maar zijn liefde niet kenden. Zij zullen zeggen: Heer, hebben wij niet in uw naam gepreekt? En hij zal antwoorden: ik heb jullie nooit gekend.
En hij brengt iedereen terug naar de eenvoud van wat hij altijd al zei:
Heb lief. Vergeef. Wees barmhartig. Wees nederig. Zorg voor elkaar.
Hij kijkt de hele wereld aan en stelt één vraag:
"Jullie hebben eeuwenlang gevochten over mijn naam. Maar hebben jullie ook geleefd naar mijn liefde?"
En in dat licht valt al het ruziemaken weg.
Dan vervult God de Vader Zijn oudste belofte. Hij herstelt alles.
Het gaat niet om wie gelijk had. Het gaat om wie liefhad.
